ჩემი ტოლი გოგოები

ბაღის ბოლოს, აქვე სახლთან ჩამომსხდარან,
ხის ჯირკვებზე, ჩემი ტოლი გოგოები.
გული იქით მიმიწევს და თავს ვარწმუნებ,
-წადი ანო საქმეს მერეც მოესწრები.

შევიხსენი წინსაფარი,სველი ხელით.
კაბის ბოლო ცოტა მივიფ-მოვიფერთხე.
ისე ვჩქარობ თითქოს სადმე მიდიოდნენ,
თითქოს ჩემსკენ დღეს პირველად მოვიხელთე.

მივესალმე, მომესალმენ, შაირივით,
საყვედული საყვედურზე დამახალეს,
-რა გჭირს ანო ნაადრევად დაგვიბერდი?!
საღამოა საქმე რით ვერ მოათავე...

ვატრიალეთ რკინის ჯამში თითისტარი,
ხან ვიცინეთ,ხან დავღონდით მოგონებით.
ასე გაგვყავს ერთმანეთი დრო და ჟამი,
რაღა დავრჩით ჩემი ტოლი გოგოები...